woensdag 26 november 2008

Groen Grijs

De windmolen draait in mijn hoofd om te waaien.
Waaien en weg, met al dat gedenk.

De windmolen speelt met mijn voet en garnalen.
Een schijfje citroen, wat ui en wat groen.

De windmolen hoeft nu niet lang meer te draaien.
Hij heeft al genoeg aan een heldere zon.

De windmolen's wieken bedekt, vol met ruitjes.
Al waait het soms niet, de zon maakt hem blij.

De windmolen heeft nu zijn ziel toch verloren.
Geen molenaar plet nog een korrel bij hem.

De windmolen is nu toch wel erg ver gevaren.
Hij wekt alles op, en staat alles af.

De windmolen waar mijn vader vaak langsliep.
Die wordt nog gebruikt, slechts als nostalgie.

De windmolen draait in mijn hoofd om te waaien.
Waaien en weg, met al dat gedenk.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten