zondag 2 november 2008

Rode vleugeltjes.

Als je met een heel klein mesje, of als je er een zou hebben, een scalpel, zou durven snijden in het gevreesde beest, zou je ze ontdekken.

Een klein sneetje maar, niet langer dan 3 centimeter. En ik vermoed dat het niet eens zo diep hoeft te zijn. Misschien zou je ze er dan uit kunnen pulken, met een klein stokje ofzo.
En dan... Dan zie je dat er nog eentje leeft! Je kijkt een beetje verbaasd, een beetje paniekerig en een beetje in de lach schietend om je heen of er iemand is die je kan helpen. Of zelfs gewoon maar iemand aan wie je dit vrolijke feit kan meedelen.

Teleurgesteld omdat er niemand is om je vreugde te delen of je hoop op hulp op te bouwen, verander je van instelling! Hoe dan ook, deze zal het halen!

Je pakt het ondertussen gevonden kleine stokje en begint te pulken! Hiermee rijt je per ongeluk een van de dode beestjes zijn vleugeltje in twee, maar dit stopt je missie niet. Weg met het pus, de pootjes en de vleugeltjes van de niet langer-er toe doende- dooie beestjes.

Priegelen is ook een woord dat je zou kunnen gebruiken en dat doe je dan ook!

Langzaam krijg je het beestje los en plots heeft ze het zelf ook door en ze vliegt vrolijk genietend, zich niets herrinerend weg. Ondankbaar kun je het nauwelijks noemen. Wat weet zo'n beestje nou?

Je bent blij dat je kon helpen en gaat weer achter je laptop zitten.
Stiekem verander je je nickname op msn in "reggae-kotgenoot treft vleesetend plantje gestorven aan na overdosis lieveheersbeestjes"

Voor Irene

2 opmerkingen:

  1. Leuk idee en, zoals altijd wel, tof geschreven.
    Priegelen is een zalig woord

    BeantwoordenVerwijderen