Nooit meer later.

Ik hoorde net dat vroeger:

Elke wolk een eigen gezicht had,
En die veranderde steeds naar dat wat je dacht.

De mannetjes in de rand van het tapijt,
Liepen van links naar rechts, steeds langs de rand,
Nooit diagonaal.

Een geur ook een memorie was,
Je niet mocht springen in de plas.

Ik hoorde net dat vroeger, het zal toch niet...

Voorbij was.

Ik ben net weer even terug gegaan,
En snapte dat zolang ik me mezelf nog kan herinneren,
Op de traktor van de buren
En ook bij hetere vuren.

Ik snapte dat wat ik vroeger dacht, misschien wel nooit zou komen.

Dus ik blijf hier, ik ga niet meer terug naar vandaag,
Ik blijf in gisteren en de plaatsjes in mijn hoofd.

Veel plezier daar in jullie nu.
Ik kon toch nooit volgen.

Alleen weet ik nu waarom.

Vroeger is van mij.