zaterdag 14 december 2013

Nieuwe penselen.

Dan maar schrijven. Oren dicht en schrijven. Of nee, schilderen, verven en kladden. Ogen wijd open en ademen, diep ademen. Door je neus. Ooh de geuren, de smaken, de kleuren, het laken. Een wit canvas, of dus een laken, penselen liggen klaar. Niet allemaal, sommigen liggen onderweg vast klaar. Op de grond, je struikelt erover, pardoes met je neus tegen de stoep. Soms tegen de straat, hangt ervan af waar je staat. Of rent of springt of waar je anderen verblindt. Soms steek je stoer als een schilder, zo'n penseel in de hoek van je mond. Alleen maar omdat je je handen vol hebt met je palet vol verf en je andere penseel. Je krijgt een cadeau, een nieuwe set borstels en zes tubes verf. Je laat alles vallen en verlaat snel je werf. Een nieuwe gezel, het doek neem je mee. Alleen maar voor even, ben je met twee. Apenverhalen van vroeger, brok in je keel. Maar je echt leren kennen doen er niet veel. Twee straten verder, je neus raakt de grond, twee nieuwe penselen, en verf aan je mond.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten